Plan Suśca został wykonany przez KARTPOL w Lublinie

Historia Suśca - Tereny Suśca znajdowały się na terytorium dawnego starostwa zamechskiego. Pod koniec XVI w., znalazły się w rękach hetmana i kanclerza wielkiego, Jana Zamojskiego. Do połowy XVII w. okolica porośnięta była lasami i nie zasiedlona. Dopiero w zapisach inwentarzowych z 1582 roku jest wzmianka o zasiedleniu tych okolic. Mówią one o istnieniu na Potoku Łosinieckim młyna Sikliwców (dziś tą nazwę nosi część wsi Rybnica).

W 1643r. spotykamy zapis o istnieniu młyna na rzece Wieluńce (inne nazwy: Wieluń, Wieleń dziś: Jeleń). W tym samym roku trzeci ordynat Jan Zamojski, zwany „Sobiepanem" przenosi ze wsi Szarowola (pod Tomaszowem Lubelskim) w lasy zamchowskie, na uroczysko Susiec hutę wypalającą żelazo z rud darniowych.

W tym samym czasie, w sąsiedztwie zaczyna rozwijać się nowy ośrodek Rybnica, która dała początek późniejszemu kluczowi rybnickiemu Ordynacji Zamojskiej, a w wieku XVIII stała się jednym z głównych ośrodków przemysłowych ordynacji. W 1732 roku wylicza się tu: browar, kuźnię, budynki dworskie, młyn i hutę szkła.

Około roku 1800 powstaje w Suścu drewniany kościół, który został wzniesiony z materiału po rozebranym prawdopodobnie w 1796r. kościele, pierwotnie cerkwi unickiej, istniejącej na wzgórzu Zamczysko. W latach 1862-68 powstaje kościół murowany. W okresie rozbiorów wieś znalazła się w Królestwie Polskim, blisko Galicji.

W 1939r. podczas kampanii wrześniowej okolice Suśca stały się terenem zaciętych walk toczonych przez oddziały armii „Lublin" i „Kraków". Przez cały okres okupacji działały na tym terenie oddziały AK, GL, BCH. W 1987r. mieszkańcy Suśca ufundowali pomnik uczczenia poległych w walkach podczas wojny.